ناريان ،منطقه اي كوهستاني كه شمالي ترين نقطه طالقان واقع شده اين

منطقه ازشمال به روستاي دليرواز شرق به روستاي انگوران ،گته ده وازغرب

روستاهاي مهران، ديزان،خيكان،پراچان وازجنوب به لمبران متصل ميباشد اين

ده يكي ازبزرگترين وپرجمعيت ترين دهات  طالقان است كه درفصول سرد سال

 بالغ بر100 خانوار ساكن دارد وبهار وتابستان از مرز400خانوار تجاوز

 مينمايد.

تابستاني خنك دارد زمستاني سخت و طاقت فرسا دارد .مردم خوب اين دياراز

طريق  دامپروري وكشاورزي امرار معاش مينمايند ازمحصولات باغي

ميتوان  سيب، گيلاس،آلبالووگوجه سبز نام برد واز محصولات كاشتني سيب

 زميني، لوبيا سبز، لوبيا،سيروسبزيجات ميباشد. براي تامين علوفه دامها

 باغات يونجه وشبدر وجود دارد.

درختان اين منطقه اكثرآ سپيدار(تبريزي) بيد است .از سبزيهاي كوهي منطقه  

ميتوان ريواس،شورك،والك، وانواع سبزي آش وقارچ را نام برد .زرشك كوهي

 وكوليك ناريان نيز مثال زدنيست. مردم اين ديار زيبا ازهشت طايفه فاميل

بنامهاي رزاقي ، صابري ، ميرغياثي ، شريف كاظمي ، فخرحسيني ،     

 حسيني نسب،شيخ سلطاني، ترابيان هستند.كه مثل يك خانواده بزرگ كنار هم

روزگار ميگذرانند.

طالقان ، منطقه ای کوهستانی است که در شمال غرب استان تهران واقع شده

است  اين منطقه از شرق به جاده چالوس و از غرب به منطقه الموت در

  قزوين  متصل می شود. طالقان دره ای زيبا به طول حدود 1۰0 کيلومتر در

 پهنه البرز ميانی با حدود 85 پارچه آبادی است که مرکز آن شهر طالقان

 است . خود شهر طالقان نيز از به هم پيوستن چهار منطقه بنام های شهرک ،

  گلينک ،کولج و پرده سر تشکيل شده است و در ارتفاع 1810 تا 1900 متر

 از  سطح دريا قرار دارد . به خاطر ييلاقی بودن شهر طالقان ، جمعيت آن از

 500۰ تا  1۲ هزار نفر در نوسان است .

زبان مردم طالقان فارسی و لهجه تاتی است تنها در دهکده میناوند مردم آن

 بزبان ترکی سخن می گویند 

.